به وبلاگ ستارگان موسيقي ايران خوش آمديد

 

برای دیدن مطالب قبلی به آرشیو وبلاگ مراجعه فرمائید) کلیه ی ترانه ها و نوشته ها به نام صاحبان اثر ثبت شده اند و هرگونه برداشت اعم از موسیقایی و غیره بدون کسب مجوز از شاعر یا نویسنده پیگرد قانونی دارد) كياوش صاحب نسق ؛ هنريک ناقي و رامين بهنا ؛ فرمان فتحعليان ؛ اخبار بهمن ماه - ::: ستارگان موسیقی ایران :::

جمعه ۱٦ بهمن ،۱۳۸۳

كياوش صاحب نسق ؛ هنريک ناقي و رامين بهنا ؛ فرمان فتحعليان ؛ اخبار بهمن ماه

سلام دوستان عزيز.

بدليل اينکه هنوز مطالب معرفي هنرمنداني که قرار بود باهاشون مصاحبه انجام بگيره آماده نشده آن هم به اين دليل که اين عزيزان مشغول آماده کردن آلبومها و امور کنسرت و موسيقي فجر هستند تصميم گرفتم تا آماده شدن اين مطالب يک پست جديد انجام بدم و شما را با چند تن از موسيقيدانان کشور آشنا کنم و همچنين اخبار موسيقي بهمن ماه را به اطلاع شما برسونم.

البته چند روزی هست که تلاش ميکنم اين پست را انجام بدم ؛ اما پرشين بلاگ ايراد داشت.

۱.مصاحبه با آقاي کياوش صاحب نسق

۲.معرفي آلدوش آلپانيان و داوود آژير دو تن از موسيقي‌دانان خوب و قديمي راک

۳.يک کنسرت پاپ حسابى ( رامين بهنا و هنريک ناقي و ...)

۴.کنسرت فرمان فتحعليان

۵.اخبار بهمن ماه

 

........................

 

مصاحبه با کياوش صاحب‌نسق

س: آقاى صاحب نسق لطفاً خودتان را براى ما معرفى كنيد.

كياوش صاحب‌نسق هستم. فارغ‌التحصيل رشته آهنگسازى از دانشگاه هنر و موسيقى گراتس (اتريش) متولد سال ۱۳۴۷ (تهران).

 

س: شما اين‌بار، علاوه بر تجديد ديدار، براى برگزارى يك كلاس با عنوان «آهنگسازى در قرنى كه گذشت» به تهران آمديد. لطفاً كمى در باره اين كلاس و علت برگزارى آن براى ما توضيح بدهيد.

من از بين همين بچه‌ها بيرون آمدم و كمبود نسل خودم را خوب مى‌دانم. متاسفانه بچه‌ها در زمينه آهنگسازى نسبت به بعضى مقولات كملطف و بى‌توجه هستند و در حقيقت به بعضى مطالب خيلى توجه شده و به برخى ديگر اصلاً توجه نشده كه اين مشكل را هم از جانب اساتيد موسيقى نمى‌دانم.

 

به طور مثال وقتى كه بچه‌ها براى امتحان آهنگسازى به گراتس مى‌آيند بايد پارتيتور آنها حداقل امكانات اطلاعاتى و ارتباطى را با پروفسورى كه قرار است در باره كار آنها قضاوت كند برقرار كند كه ما حتى آن حداقل را هم در كار بچه‌ها نمى‌بينم و آنها بيشتر با مسائل تئوريك درگير هستند و اين ابزار و رسم‌الخط در بچه‌ها درست شكل نگرفته و يا با آنها درست كار نشده. به طور مثال، اگر صحبت از موسيقى مدرن مى‌شود بچه‌ها هنوز درگير سيستم ۱۲ نتى هستند و يا اگر صحبت از مقوله موسيقى كلاسيك است آنها هنوز به فكر هارمونى و كنترپوان هستند. اگرچه بايد اين مطالب ياد گرفته شود اما آنها تنها جزء بخشى از تاريخ موسيقى هستند كه ما بايد گذرى با آنها برخورد كنيم و آنها را تجربه كنيم و جلو برويم و براى خلاقيت‌هاى جديد و ماهيت‌هاى فكرى تازه اين نظم را كنار بگذاريم و به مسائل جديد بپردازيم.

 

هدف من از برگزارى اين سمينار يك برخورد بود با مهمترين جزء يك ساختمان موسيقيايى. من كار را از پله يك «صوت موسيقى» آغاز كردم و سعى كردم از اوايل قرن ۲۰، تعريف صوت موسيقى را از زبان آهنگسازان مختلف، به بچه‌ها ارائه بدهم و در كنار آن به آهنگسازانى بپردازم که هدف آنها تنها حركت در مسير صوت موسيقى بوده اما با مصالحى مختصر و اين كمترين مصالح تنها يك نت موسيقى است.

 

س: يعنى در حقيقت شما مى‌خواستيد بچه‌ها با كمترين امكانات بيشترين بهره را بگيرند.

بله، دقيقاً. وقتى من مى‌گويم «يک نُت موسيقى» هنرجو اولين فكرى كه مى‌كند اين است كه من با اين يك نت چه كار مى‌توانم بكنم. و اين مسائل در ذهن هنرجو شكل مى‌گيرد كه من مى‌توانم ديناميك (شدت صوتى) حالت و نوانس اين نت را تغيير بدهم، با سازهاى مختلف آن را اجراكنم. حال اجراى نت بايد به چه صورت باشد، اگر ساز زهى است، آرشه را كجا قرار بدهم تا دقيقاً به ماهيت اين صوت موسيقى نزديك بشوم، من هيچ امكان ملوديكى در كارم ندارم و تنها يك نت در اختيار دارم و تنها مانور من در كار اين است كه مى‌توانم حركت اكتاو داشته باشم و يا ربع پرده و يا يک دوم پرده بالا و پائين بروم. براى اينكه آنها با اين مسئله ارتباط بيشترى برقرار كنند مثالى از شلسى براى آنها گذاشتم كه بچه‌ها پارتيتور را نگاه مى‌كردند و سه يا چهار صفحه فقط روى يك نت مى‌چرخيد اما موزيك وجود داشت. يعنى از حيث زيبايىشناسی موسيقى اثری بی نقص بود!

 

من كلاس را به دو بخش تقسيم كردم و بخشى را اختصاص دادم به كار دستى بچه‌ها . اين تمرين‌ها را به قول عوام در هيچ دكان و بقالى‌اى نمى‌توان پيدا كرد! ايده اين تمرين‌ها از خود من بود و بر مبناى شرايط و حال و هواى بچه‌ها آنها را مطرح كردم. به طور مثال، قرار شد كه يك بار يك كار بنويسند با يك نت با مشخصاتى معين، دفعه بعد از آنها خواستم كه از روزنامه دو خط پيدا كنند و ريتم آن را بنويسند. اشتباهى كه اكثر بچه‌ها مى‌كنند، و من هم دنبال همين اشتباهات هستم، اين است كه بنابر اطلاعاتى كه بچه‌ها بر اساس كسر ميزان و تقسيم‌بنديهاى ريتميك دارند، دوست دارند كه اين جملات را در يك قالب ريتميك جا بدهند، در صورتى كه منظور من تنها يك ريتم طبيعى كلام بود . به آنها گفتم كه ما اگر بتوانيم كلام خود را كه جزء روزمره زندگى ما محسوب مى‌شود روى كاغذ بياوريم اين مجموعه بهترين مصالح را براى كار آهنگسازى ايجاد مى‌كند.

 

و اين شد كه خود آنها با اين مسئله درگير شدند و نتيجه هم گرفتند. در ضمن مى‌خواستم آنها به فكر فرو بروند تا به مشكلات و كمبودهاى خودشان پى ببرند تا بعد بتوانند به نوشتن يك قطعه مستقل بپردازند. اما اين برنامه كلاس آهنگسازى نبود. من اعتقادم هنوز منطبق بر اعتقاد خيلى از كسانى است كه آهنگسازى را در ايران بصورت آكادميك درس مى‌دهند (البته اگر آهنگسازى درس‌دادنى باشد)، به اين معنى كه حتماً طبقه‌هاى اول تئوريك بايد كامل شود و بايد بچه‌ها با اين ابزار آشنا شوند و انعطاف اوليه را به دست آورند و بعد وارد اين مقولات شوند. اين نتيجه وقتى به دست مى‌آيد كه ما زياد موزيك گوش كنيم، پارتيتور زياد نگاه كنيم، در ارتباط با فلسفه فكرى آهنگسازان صحبت و بحث كنيم، و تكنيك‌هاى جديد اجرايى آنها را نمايش بدهيم. معلم فقط راهنمايى است كه وقتى شاگرد در يك لبه لغزان در حال حركت است، ضربه‌هايى را از دو طرف به او وارد مى‌كند كه او از آن مسير نيفتد.

 

س: شما به اين نكته اشاره كرديد كه «آهنگسازى اگر درس‌دادنى باشد»، پس اگر آهنگسازى درس‌دادنى نيست يك فرد علاقمند با چه ابزارى مى‌تواند به اهداف خود برسد؟

اين سئوال بزرگى است كه هميشه پيش مى‌آيد و هيچ وقت هم دو جواب مشابه براى آن پيدا نمى‌كنيم. نظر شخصى من اين است كه اگر چه استعداد نقش مهمى را ايفا مى‌كند اما در حقيقت اين شامه آهنگسازى داشتن مهم است. تو مى‌توانى آدم با استعداد، با پشتكار و يا با سليقه‌اى باشى و آهنگساز باشى و هر سه شدنى است. اما در درجه اول پشتكار و يك برنامه‌ريزى صحيح مطرح است، چون اگر كسى واقعاً مىخواهد در اين راه قدم بردارد بايد خودش را مجبور به نوشتن كند و آن حريم‌هايى را كه در ارتباط با خودش قائل شده بشكند و شروع كند به قدم برداشتن (اين مسئله حتى در مقوله نوازندگى هم صدق مى‌كند. ما وقتى كه با ساز خود فاصله داشته باشيم نمى‌توانيم احساس خودمان را آن طور كه مى‌خواهيم بيان كنيم)، و سپس با پشتكار خود و سليقه‌اى كه از شنيدن و ديدن كارهاى ديگران به دست‌مى‌آورى (و نيز استعدادى كه براى تو تعيين‌كننده است در ارتباط با انتخاب بهترين شكل ممكن از يك مجموعه ) قطعه‌اى را ارائه بدهى كه تو سازنده آن بودى. من اگر بگويم كه من براى شما كلاس آهنگسازى مى‌گذارم كه پس از يك سرى تعداد جلسات شما مى‌توانيد فلان قطعه يا فلان فرم را بنويسيد، اولاً به نوعی دروغ گفته‌ام و از طرف ديگر من به اين موضوع اعتقاد ندارم كه بچه‌ها بايد اين فرم‌ها را تجربه كنند تا بعد بتوانند به نوعى كه خودشان علاقمند هستند آهنگسازى كنند. در حقيقت من هيچ نيازى نمى‌بينم كه آنها حتماً بايد به فرم سونات قطعه‌اى بنويسند تا بعد بتوانند قطعه‌اى را بنويسند كه به سونات هيچ ارتباطى ندارد. چون ما عادت داريم تا زمانى كه زير پايمان سفت است در آن محدوده به راحتى حركت مى‌كنيم ولى وقتى به جايى رسيديم كه آن استحكام قبلى را ندارد دوباره برمى‌گرديم به همان كاشى‌هاى سفت و دوباره به آن سيستم آكادميك قبل برمى‌گرديم، كه قاعدتاً از يك نقطه‌اى به بعد بايد متلاشى شود و دوباره ساخته شود چون ذهنيت فكرى ما بايد به صورت آزاد جلو برود.

 

س: روند پيشرفت كلاس نسبت به انتظارى كه قبل از شروع كلاسها داشتيد در اين مدت چطور بوده؟

برنامه‌ريزى فرهنگسرا خيلى خوب بود و هر چيزى كه احتياج داشتم را در اختيار من قرار دادند. نگارخانه را در اختيار ما گذاشتند كه خودحال و هواى خوبى داشت. تعداد شركت‌كننده‌ها از انتظارى كه من داشتم كمتر بود، و آن هم نسبت به شناختى بود كه من از بچه‌هاى علاقمند در سطح شهر داشتم. شايد هم يك مقدار توقع من نسبت به ذهنيتى كه دو سال قبل از اين بچه‌ها داشتم بيش از حد بود. الان خيلى از آنها جايگاه خودشان را در زمينه موسيقى پيدا كرده‌اند. حالا چه در صحنه و چه در پشت پرده. البته حدود هشت نفر آمدند پيش من و از من درخواست كردند كه اين كلاسها را دوباره داشته باشند در نتيجه قرار بر اين شد كه اين كلاسها حالا يا در فرهنگسرا و يا در يك آموزشگاه به نام فرهنگ برگزار بشود اما به صورت هر روز و پشت سر هم نه يك روز در ميان.

 

س: برخورد بچه‌ها با اين كلاس به چه صورت بود؟

بچه‌ها خيلى علاقه نشان دادند. با وجود اينكه همه آنها موزيسين حرفه‌اى نبودند يا حداقل دانشجو نبودند ولى تقريباً همه توانستند با كلاس ارتباط برقرار كنند. يك يا دونفر از آنها در تمرين‌ها خلاقيت‌هاى جالبى نشان دادند تا جايى كه، شايد با توجه به صحبت‌هايى كه من با آنها كردم، نوشته‌هاى آنها ابتداى دو يا سه صفحه‌اى از يك قطعه موسيقى شد و جاى خوشحالى براى من داشت. نكته جالب ديگر اين است كه آن روحيه روشنفكرى كه در كلاس‌ها حكمفرماست و يك نفر بلند مى‌شود و از «ايسم» ها صحبت مى‌كند براى ما اتفاق نيفتاد. من خودم از اين واژه‌ها دورى مى‌كنم، چون ذهنيت را فقط گمراه مى‌كند. ثانياً، دوستانى هم كه در اين كلاس شركت داشتند به هيچ‌وجه اهل اين صحبت‌ها نبودند. فقط مىخواستند اطلاعات كسب کنند. بحث كردند، حتى بدگمانى خودشان را نسبت به يك ساختار موسيقايى ابراز كردند، و به طور كل حركت بسيارمثبتى بود به خصوص اينكه فرهنگسرا قصد دارد اين برنامه را تبديل به يك كتاب كند و مثالهاى مربوط به مطالب را هم در داخل يك CD جاى دهد. اين براى من جاى خوشحالى است كه اگر هم كسى نتوانسته در اين برنامه شركت كند (حال به علت بدبينى و يا احساس عدم نياز ) مى‌تواند كتاب را ورقى بزند و ببينيد كه براى او مفيد است يا خير.

 

س: آيا اين دوره كلاسها مى‌تواند حركتى باشد براى اين بچه‌ها كه ادامه اين كارها را در دانشگاه‌هاى خارج از كشور دنبال كنند و اينكه شما اين پتانسيل را در بچه‌ها ديديد يا خير؟

من حداقل فكر مى‌كنم كه اين آمادگى را به بچه‌ها دادم كه طرز فكر ديگرى را بشناسند و بعد از بين طرز فكرهاى مختلف آن جريانى را كه خودشان دوست دارند انتخاب كنند، چون آهنگسازانى كه ما درباره آنها صحبت كرديم هر كدام يك قابليت و انعطاف‌پذيرى خاصى داشتند كه ممكن است منطبق بر طرز فكر يكى از بچه‌ها باشد در نتيجه اين امر مى‌تواند كمك كند به بچه‌هايى كه علاقمند هستند و من به طور عملى هم ديدم كه دو نفر از بچه‌‌ها با توجه به همين طرز فكرها شروع چند قطعه را براى من آوردند (با وجودى كه اصلاً تاكيدى روى قطعه‌نويسى نبود) و اين کارها اگر ادامه پيدا كنند مى‌توانند قطعاتى باشند كه روى ميز كميسيون قرار مى‌گيرد و به عنوان قطعه ارائه شده در امتحان آهنگسازى مورد استفاده قرار بگيرد. اما تكرار اين جريان كمك زيادى به بچه‌ها مى‌كند چون ما آرشيوهاى مناسبى نداريم كه بچه‌ها از آنها استفاده كنند و حتى آرشيو مكتوب (پارتيتور) هم نداريم. ديدن پارتيتور قطعات خيلى مهم است. كارى است كه ما در اين سمينار به كرات انجام داديم، ۸ يا ۹ پارتيتور كامل كپى شد و در اختيار بچه‌ها قرار گرفت. كمبود اين مسائل خيلى حس مى‌شود، چون هيچ كس در اينجا نمى‌تواند وارد يك كتاب‌فروشى بشود و پارتيتور بخرد و حتى در كتابخانه دانشگاه هم تا جايى كه من اطلاع دارم اين منابع خيلى ناقص‌اند. همچنين ما در كنار اين مطالب بايد بازيهايى را براى بچه‌ها ايجاد كنيم كه به اين وسيله هيولاى کاذب موسيقى مدرن را بشكنيم و آن را درست‌تر بشناسيم و به اين نتيجه برسيم كه موسيقى مدرن وحشتناك نيست و از يك جايى مى‌شود وارد اين موسيقى شد و ثقيل‌تر از شنيدن يك اپرا براى كسى كه اولين باراست اپرا گوش مى‌كند نيست. فقط به شرط اينكه نسبت به ايمان و عقيده‌اى كه در رابطه با موسيقى كلاسيك داريم متعصبانه گوش نكنيم. بلکه اين را ادامه يک جريان ببينيم و به دنبال ريشه‌های مشترک باشيم.

 

س: در حقيقت اين مسئله موسيقى مدرن براى خيلى از كسانيكه علاقمند به موسيقى كلاسيك هستند و يا حتى كار موسيقى مى‌كنند به صورت يك ترس است چون فكر مى‌كنند كه اين نوع موسيقى را نمى‌فهمند پس به دنبال آن هم نمى‌روند.

دقيقاً و علت آن هم اين است كه ما خودمان را در اين رابطه آزاد نمى‌كنيم. آن ترس هميشه مرزى براى ما درست مى‌كند كه اجازه نمىدهد اين موسيقى با تو ارتباط برقرار كند، اگر چه انتخاب اول تو در زمينه برخورد با موسيقى مدرن بايد انتخاب درستى باشد و اين انتخاب درست باعث مى‌شود كه تو بتوانى كم‌كم قدم بردارى و مطابق يك مسير خاص برسى به جايى كه آن ترس اوليه از بين برود.

 

كار ديگرى كه من انجام دادم طراحى جدولى بود از تاريخ تولد و مرگ آهنگسازان [که در اين صفحه آمده است] از سال ۱۲۰۰ هجرى شمسى تا ۱۳۸۰ (ه‍. ش.). و علت استفاده از تاريخ هجرى شمسى اين بود كه بچه‌ها متوجه نقطه‌اى شوند كه ما اكنون در آن هستيم. همچنين آنها را متوجه زمانى بكنيم كه به صورت موازى در كشورهاى مختلف اتفاق افتاده. نمونه بارز آن سال ۱۲۵۴ است كه سال تولد آرنولد شوئنبرگ است. در مقابل تولد درويش‌خان در سال ۱۲۵۱ است. مسئله فقط تضاد است و اينكه وقتى ما هنوز داريم راجع به رديف صحبت مى‌كنيم آنها در حال بستن در سيستم تونال خودشان هستند و اين موضوع بچه ها را به اين فکر فرو می برد که چرا اين اختلاف فاحش بين حرکت در دو مسير متفاوت موسيقى وجود دارد.

 

حتى وقتى آهنگسازان معاصر خودمان مثل عليرضا مشايخى، احمد پژمان، دهلوى، فخرالدينى را با آهنگسازانى مثل پندرسكى، كه مكتب خوشه‌هاى صوتى را پياده كرده است، مقايسه مى‌كنيم مى‌بينيم كه تقريباً هم‌سن و سال‌اند. تا زمانى كه من ميلادى صحبت مى‌كنم كسى عمق جريان را لمس نمى‌كند. ولى اين امر باعث مى‌شود كه بچه‌ها بيشتر فكر كنند و تفاوت‌ها را احساس كنند. در كنار اين راه من مسير ديگرى را انتخاب كردم. از آهنگسازان شوروى و آذربايجان كه تاثيرگذار روى موسيقى ما بودند يعنى كورساكف، اميراف و حاج بيگف و آرام خاچاطوريان (ارمنستان) نام بردم تا ببينم تاثيرى كه موسيقى ملى ما از اين آهنگسازان گرفته به چه صورت بوده و متعلق به چه زمانى است. به طور مثال موسيقى آذربايجان و ارمنستان در دهه‌هاى ۸۰ و ۹۰ به طور كامل متحول شده ولى ما هنوز چسبيده‌ايم به ۱۹۳۷ كه حاج بيگف اپراى كوروغلى خودش را نوشته است. تاثير يا جريانی که بدرستی در آن زمان توسط آهنگسازان ما به عاريت گرفته شده ، برای زمان حال جوابگوی موسيقى جدی ما نخواهد بود مگر اينکه موسيقى فعلی آذربايجان و ارمنستان نيز بررسی شود تا شايد گرته برداری جديدی قابل تامل باشد. در حال حاضر فضاى موسيقى‌هاى آذربايجان و ارمنستان به فضاى كنسرت‌هاى ما حاكم شده است و مسئله مهم اين است كه براى جوانان ما اين نوع موسيقىْ موسيقى زمان حال نيست و آن چيزى نيست كه من بتوانم برمبناى آن آهنگسازى كنم.

 

س: شايد مسئله اينجاست كه برگزارى كنسرت‌ها در ايران بر مبناى اين موضوع نيست، بيشتر مبنا را بر اين قرار مى‌دهند كه عوام از اين موسيقى لذت ببرند و اين امر باعث مى‌شود كه هيج موزيسين حرفه‌اى وارد اين كنسرت‌ها نشود چون فكر مى‌كند كه تجربه جديدى در رابطه با موسيقى در اين كنسرت‌ها نصيب او نمى‌شود.

البته اركستر مجبور است توانايى خود را با اجراها به نوعى تطبيق دهد. من فكر مى‌كنم كه ما آهنگسازانى داشتيم كه از آنها اجراهاى زياد نشد حالا يا به دليل اينكه زود فوت كردند و يا به دليل اينكه خانواده آنها با اين مسئله درست برخورد نكردند. ولى آنها به هر حال اين مسير را تا جايى طى كرده بودند ولى ما دوباره به عقب برگشتيم چون پس از مرگ اين آهنگسازان قطعات آنها هم به همراهشان دفن مى‌شود و يا اينكه خانواده آنها آگاهى لازم را ندارد كه از كار آنها استفاده كند. در نتيجه پارتيتور مى‌رود داخل يك كشو و نيست و نابود مى‌شود و دوباره بعد از سالها رسم و رسومات پرستش بعد از مرگ بوجود مى‌آيد. مثل مرحوم حنانه يا پرويز محمود كسى كه هيچ صحبتى از او نيست، آقاى ملك اصلانيان كه خدا را شکر زنده هستند اما هيچ اثرى از كارهايشان هم نيست! در كنار اين مسائل هم حركت‌هاى كوچكى انجام شده كه متاسفانه به دلايلى متوقف شده و ديگر ادامه پيدا نكرده به طور مثل کار موسم گل آقاى درويشى حركت بسيار خوبى است ولى همانجا قطع شد. ذهنيت مدرنى را هم كه عليرضا مشايخى در قطعات قديمى‌تر خود با آن برخورد مى‌كند من خيلى مى‌پسندم و يا اينكه نادر مشايخى به عنوان يكى از آهنگسازان بسيار موفق است كه ذهنيت بكرى دارد و تلاش كرده است كه موسيقى ايرانى را در خارج از اين مرز و بوم به مردم بشناساند و همينطور رنگ‌آميزهای بديع  هوشنگ کامکار در قطعه در گلستانه.

 

س: در نهايت اينكه من اميدوارم اين حركت‌ها، حالا يا بوسيله شما و يا بوسيله بقيه كسانيكه كه مى‌توانند به ما كمك كنند تمديد بشود و ادامه پيدا كند.

من هم اميدوارم.

 

 

http://www.tehranavenue.com

 

........................

 

معرفي آلدوش آلپانيان و داوود آژير دو تن از موسيقي‌دانان خوب و قديمي راک

{آلدوش آلپانيان} و {داوود آژير} دو تن از موسيقي‌دانان خوب و قديمي راک ما هستند که استحقاق شناسايي بيشتري را در ميان دوست‌داران اين نوع موسيقي دارند. آلدوش زماني که من دانش‌آموز بودم و از تفريحاتم ديدن کنسرت‌هائي بود که در دو سه محل از قبيل *کلوپ آلماني‌ها* و *قصر شيرين* برگزار مي‌شد، خواننده يکي از گروه‌هاي خوب به نام *هيپي‌ها* بود که بيشتر کارشان زدن کاورهاي آن زمان بود. بعدها او با داوود گروه *فاير بال* را راه انداخت و کار آهنگسازي را هم شروع کرد. اين دو و چند تن ديگر به اين موسيقي وفادار باقي ماندند، ولي آنهائي که معروف شدند، از قبيل {کورس}، {شهرام و شهبال شب‌پره}، به موسيقي شش و هشت گرويدند. بگذريم.

آلدوش و داوود قبل از انقلاب از ايران خارج شدند. اولي از موزيسين‌هاي موفق *موسيقي تلفيقي* (جهاني) در نواحي سان فرانسيسکو محسوب مي‌شد و آلبوم کودک درون‌اش در آن ديار محبوب شد و جايزه خوبي هم برد. در اين کار او از اشعار ايراني، که بيشتر سروده {کورش انگالي} بود، و ملودي‌هاي ساده و دلربايي سود برد که بوئي از موسيقي محلي خودمان نيز داشت. وي همچنين به تهيه‌کنندگي چندين کار دست زده که از آن ميان مي‌توان به آلبوم اول گروه *اکسيوم آو چويس* اشاره کرد. دومي از فرانسه سر در آورد و به تحصيل و بعدها تدريس گيتار کلاسيک در چند مؤسسه صاحب نام پرداخت و کنسرتهاي زيادي هم در توشه دارد. اين دو چند سال پيش در ايران به هم برخورد کرده و تصميم به همکاري مي‌گيرند و آلبوم جديدي هم ضبط مي‌کنند که کار آن مدت زمانيست که تمام شده و هنوز در راهروهاي ارشاد سرگردان است، اگرچه يکبار تمام مراحل اداري را طي کرده و به خط پايان رسيده بود. براي من جالب بود که ببينم همکاري اين دو موزيسين قديمي چه ثمره‌اي به بار داشته.

محل کنسرت، سالن *مؤسسه فرهنگي خوش‌نهاد*، در حقيقت اتاق ساده بزرگي است که من شخصاً و اغلب اين نوع مکان را به سالنهاي بزرگ و پر زرق و برق که نه صميمي است و نه آکوستيک سالمي دارد ترجيح مي‌دهم. چندتايي ايراد اجرايي و فني نسبتاً کوچک در طول کنسرت به چشم مي‌خورد از جمله اينکه صداي داوود در مقايسه با آلدوش به زحمت شنيده مي‌شد. سازبندي‌ها ساده و موفق بود. در بيشتر آهنگها آلدوش صداي اول و گيتار آکوستيک را عهده‌دار بود و داوود با نواختن ملودي‌هاي همراه بر روي گيتار برقي يا کلاسيک و با صداي دوم او را ياري مي‌کرد. در دو سه آهنگي که داوود تنها کار کرد، از جمله اجراي دلنشيني از «سالتان آو د ِ سوئينگ،» چيره دستي او بر روي گيتار کاملاً مشهود بود. آهنگهاي آلدوش بيشتر يا از ميان آهنگهاي پاپ کلاسيک، از قبيل «وايْلد ووُرلد،» «ا ِلنور ريْگبيْ،» و «مِلَنْکاليْ مَن» انتخاب شده بودند و يا از آهنگهاي آلبوم کودک درون. دو سه تا سروده جديد و جالب هم به گوش مي‌خورد که احتمالاً آنها را در آلبوم بعدي اين دو نيز خواهيم شنيد. خوشبختانه صداي آلدوش خوب و خوش فرم و اجراهاي او صميمانه‌تر و ساده‌تر از قبل بود.

.............................

يک کنسرت پاپ حسابى

يافتن يک کنسرت پاپ حسابي در تهران سخت و سخت‌تر ميشود. دلايل گوناگوني دست به دست هم داده‌اند تا شرايطي ايجاد شود که تهيه موسيقي خوب خيلي دشوار باشد. درست است که موسيقيدانان ايراني در مات کردن ما از همتايان هندي و ترکشان کندترند، اما چطور مي‌شود انتظار ديگري داشت؟ البته ۲۰ سال ممنوعيت هر شکلي از موسيقي پاپ حدود سه سال پيش پايان يافت که بايد از فعاليتهاي اصلاحي و آقاي خاتمي ممنون بود، اما دريافت مجوز کنسرت يا آلبوم هنوز خيلي سخت است. نوازندگان نو پا نياز به تمرين مداوم و تجربه اندوختن از اشتباهات هنري و سرخودگي‌هايشان دارند قبل از اينکه به بالاترين سطح توانايي خود برسند.

بگذريم. همه اينها را گفتم تا خبر دهم يکشنبه، دوشنبه و سه‌شنبه گذشته يعني ۴ و ۵ و ۶ بهمن، ساعت ۷ عصر شانس خوبي براي کساني که موسيقي بلوز دوست دارند فراهم شده بود تا کنسرتي را که شبيه آن به ندرت اتفاق مي‌افتد در *فرهنگسراي نياوران* تجربه کنند. اين برنامه که شامل يک گروه ۸ نفره از بهترين نوازندگان است که توسط موسيقيدان و نغمه‌سراي سوئدي (هنريک ناقى) که در تهران زندگي ميکند رهبري مي‌گردد (بگذاريد تنها بگويم که ناقى يک نام فاميل سوئدي است. پدر او عکس بيشتر موارد ايراني نيست!) اگر شما موسيقي سينتي‌سايزري با صداي درامز و ريتم شش‌وهشت مي‌خواهيد تا شما را به رقص وادارد، اين کنسرت برايتان مناسب نبود. اما اگر در پي موسيقي اصل هستيد که سعي دارد بلوز، راک، کانتري، و پاپ را با هم ترکيب کند اين همان کنسرتي بود که شما ميخواستيد. برپايه ترجمه انگليسي اشعار خيام، موسيقي هنريک ملوديهاي زيبا و معني‌دار و ريتمي استوار و قوي دارد که از يک طرف درامز و تبلا را ترکيب کرده و از طرف ديگر بيس گيتار و ويولن سل را.

گروه تمام ايراني اين کنسرت عبارت بود از: رامين بهنا: کيبورد؛ رضا آبايي: قيچک؛ پاشا هنجني: ني؛ آيدين احمدي‌نژاد: ويولن سل؛ دارشان آناند: تبلا؛ پيتر آکوپ: باس؛ يحيا الخنسا: درامز.

.............................

کنسرت فرمان فتحعليان

بعد از چندين بار لغو شدن کنسرت آقاي فتحعليان اين کنسرت بالاخره برگزار شد.

علاقمندان به موسيقي پاپ و ناب اين فرصت استثنائي را از دست ندهيد که بعد از اين کنسرت حالا حالاها انتظار کنسرت ديگري را نداشته باشيد.

لازم به ذکر هستش که بگم اين کنسرت قرار بود در ۴ روز اجرا بشه که مطلع شدم ۲ روز ۱۷ و ۱۸ آن لغو گرديد. باز هم لطف وزارت ارشاد شامل حال آقای فتحعليان گرديد.

يعنی امشب آخرين اجرا بوده . اما وزارت ارشاد اگه مجوز ميده چرا لغو ميکنه. اگه با موسيقی پاپ و مردمی مشکل داره اون يه بحث ديگست.

سايت جديد آقای فتحعليان راه اندازی شدو علاقمندان ميتوانند به آدرس www.FarmanFathalian.com مراجعه کنند.

برگزار کننده اين کنسرت موسسه راه زندگی بود.

اين نکته رو هم بگم که چرا بعد از چاپ ضعيف طرح روي جلد آلبوم (مست و خراب) و توليد و تکثير غير حرفه اي اين اثر زيبا از سوي اين شرکت ؛ نميدونم چرا آقاي فتحعليان باز هم به اين شرکت اعتماد کردند. البته اميدوارم که همه ي مراحل اين کنسرت به خوبي و با موفقييت انجام شود.

...........................

اخبار بهمن ماه

www.tehranavenue.com

مميزىهاى نورسيده باعث شدند اخبار کنسرت‌هاى بزرگ باز هم کمتر از پيش شوند. کنسرت کامکارها {عليرضا عصار}، {شهرام ناظرى} و {پرويز مشکاتيان} تنها کنسرت‌هاى بزرگى بودند که در سه ماه اخير موفق به عبور از هفت‌خوان زنگدار ارشاد شدند. اين روزها همه در تکاپوي جشنواره موسيقي فجر هستند که از ۱۱ تا ۱۸ بهمن‌ماه برگزار مي‌شود. از طرفي به ايام محرم و صفر و پس از آن *انتخابات رياست جمهوري* نزديک مي‌شويم و بازهم موسيقي تعطيل مي‌شود. و اما اين هم بعضى اخبار ماه‌هاى گذشته.

بيستمين جشنواره موسيقى فجر
-------------------------------------


در جشنواره امسال موسيقى فجر ۷۸ گروه موسيقى تالارهاى چندگانه شهر را با نواى خود پُر خواهند کرد. در قسمت بين‌المللى، اين جشنواره ميزبان موسيقىدانانى از کشورهاى ايتاليا، روسيه، رومانى، هلند، ترکيه، تاجيکستان، فرانسه، لهستان، آذربايجان، اسپانيا، و اوکراين خواهد بود. جشنواره امسال در دو بخش هنرى و پژوهشى خواهد بود. موسيقى پاپ هم، به گفته خبرنگار روزنامه ايران، «با توجه به اهميتى که اين روزها پيدا کرده» در بخش «نشستهاى پژوهشى مورد بررسى قرار خواهد گرفت.»

اما نکته قابل ذکر در جشنواره امسال به ميان آوردن مسئله «خليج هميشه فارس» و «هؤيت اسلامى و ايرانى» است. به گفته {فرزين پيروزپى}، مسئول بخش بين‌المللى جشنواره امسال، «با توجه به اهميت موضوع تماميت ارضى... ارکستر سمفونى فلورانس و گروه کُر روم قرار است قطعه‌اى با عنوان خليج فارس را اجرا کند. با توجه به اهميت موسيقى در زندگى مردم، بايد از ارشاد در خواست کرد که حوزه موسيقى ايرانى را هم به همان گونه پاس بدارند.

تيغ برّنده يا برنده
--------------------


کنسرت {عليرضا عصار} – که هر ساله با تعداد اجراهایى بيش از سال قبل‌اش برگزار مىشود، امسال دچار مسائل بسيارى شد و به تيغ غيب گرفتار آمد. بنا بود تا ۱۶ قطعه در هر شب اجرا شود که به دليل مميزى‌هاى بنىاسرائيلى تا پايان بيستمين اجرا تعداد قطعات به ۱۲ رسيد. در حواشى اين کنسرت پرماجرا اتفاقات بسيارى رخ داد. از آنجایی که سالنی بزرگ برای کنسرت‌های بزرگ موجود نیست، حبیب صبور (مدیر برنامه و تهيه‌کننده) بزرگ‌ترین مکان را برای کنسرت عصار انتخاب کرد. اما سالن شهید آوینی فرهنگسرای بهمن فقط بزرگ بود و آگوستیک مناسبی نداشت. صبور، در پى تغييرات مختلف فنى در سالن، به فکر تغيير صندلى نيز افتاد. تعداد ۱۴۰۰ صندلى که از دسته به هم چسبيده بودند، خريدارى شد تا در زمان برگزارى کنسرت به مشکل جابجايى صندلىها برنخورند در عین حال که از راحتی نسبی نیز برخوردار بودند. دريغا که دست‌اندرکاران مجبورشدند به دستور حراست، و شاید بالاترها، قبل از شروع اولين اجرا، و پيش از ورود مردم، صندلىها را تک‌به‌تک از هم جدا کنند. اتفاقات در حاشيه اين کنسرت بسيار بود و در ديده‌بان بعدى به ريز اين مسائل خواهيم پرداخت.

من و دوست غولم
----------------------
آلبوم {فرشاد فزونى} – که قرار بود توسط *بم آهنگ* منتشر شود، به دليل پاره‌اى از مسائل توسط تهيه‌کننده‌ ديگرى منتشر خواهد شد. اين آلبوم با اشعار {شل‌سيلوراستاين} توسط فرشاد فزونى خوانده و آهنگسازى شده‌است. اين آلبوم در استوديو بم‌آهنگ ضبط شده‌ و {رامين بهنا} نيز تنظيم قطعات را بر عهده‌داشته‌است. قطعه‌اى از اين آلبوم توسط مسابقه UMC  به گوش بسيارى رسيد و اميدواريم که اين آلبوم به زودى منتشر شود.

سوزن جوالدوز
----------------
برای دستيابى سریعتر به مجوز آلبوم – دو راه وجود دارد. اول اینکه حتماً آشنای گردن کلفتی در *ارشاد* یا *لاله‌زار* داشته باشید، که در آن صورت مجوز آلبوم و یا کنسرت شما در یک روز و یا حداکثر در یک ماه دودستی به شما تقدیم می‌گردد. دوم اینکه از سوزن جوالدوز استفاده کنید. فوراً جراید را مطلع سازید و بعد شرکتی که تهیه‌کنندگی شما را بر عهده دارد اعلام انحلال کند. آن زمان نیز کار شما سریع راه می‌افتد.

ماجرا اگر از نگاه طنز باشد خنده‌دار است اما اگر واقع‌بین باشيد، قطعاً به هق‌هق گریه دچار خواهید ‌شد. این ماجرا (شاید هم بلا) بر سر *انتشارات هرمس* و آلبوم آخر {حسین علیزاده} نازل شد. آلبومی که نزدیک به یازده ماه در لابه‌لای پرونده‌های پوشالی *مرکز موسیقی* مدفون شده بود. چاره دیگری نبود جز درج در جراید، و اعلام انحلال انتشارات موفق هرمس. وقتی ماجرا بالا گرفت، پرونده خاک گرفته این آلبوم دوباره پیدا و زودتر از همیشه پای برگه مجور امضاء شد. هم اکنون حدود ۱ ماه است که مجوز اخذ شده و تا کمتر از ۷ روز دیگر منتشر می‌شود. به تماشای آبهای سپید با یک سال تأخیر به بازار می‌آید.

زمزمه‌هاى پژواک در گوشه و کنار
-------------------------------------


سال  ۷۴ زمانی که *پاپ* عرصه‌نورد ميدان موسیقی اين مُلک بود، تنها گروه راک‌ای که توانست مجوز بگیرد و کنسرت بر پا کند *پژواک* بود که با اجرای کاور از گروه‌هايى چون *پینک فلوید* و نوازنده‌گانى چون {جو ستریانی} کار خود را آغاز کرد، و پس ار مدتی به اجرای قطعات ساخته شده خود پرداخت، حتى با اشعار فارسى، مثلاً از {فريدون مشيرى}. پژواک سه سال پیش آلبوم بستر لغزان زمان را منتشر کرد و پس از آن کار گروه متوقف شد‌. در این مدت {امیر توسلی} سرپرست گروه و نوازنده درامز به موسیقی پاپ مهاجرت کرد. او اکنون مدیر هنری گروه *داتیس* است که توسط تهیه‌کننده گروه *آریان* حمایت می‌شود. گروه ۱۳ نفره داتیس که شامل دختران و پسران نوازنده است، در انتظار اخذ مجوز اولین آلبوم خود هستند. توسلی تنظیم قطعات را عهده‌دار بوده و علاوه بر کار گروه داتیس، گروه پاپ دیگری را نیز مدیریت می‌کند، گروهی که با وجود آماده بودن آلبومش هنوز نامی برای آن در نظر گرفته نشده‌است.

گروه پژواک به تازگی در حال تمرین است تا پس از ۲ سال سکوت سال آینده فعالیتش را از سر گیرد. این گروه با همان ترکیب و همان نوازندگان اما با تجربه‌های تازه خود دوباره به آغوش راک‌بازان بر می‌گردد.

...................................

در پايان منتظر نظرات؛ پيشنهادات و انتقادات سازنده ي شما عزيزان هستم

حامد تاج

[ Home| Archive | Email ]

:: Weblog Menu ::
+ خانه+
+ مطالب قبلی +
+ تماس با من +
........................................
:: Hamed Y! ID ::

hamed_loool
:: Faezeh Y! ID ::

niloufarin_80
........................................
:: LOGO ::

ستارگان موسیقی ایران


........................................
:: Links ::
وبلاگ ديگر من
پیله های شیشه ای
مانی رهنما
خانه ترانه
سیامک عباسی
میثم یوسفی
کوروش سمیعی
مهرداد شهسوارزاده
احمد احمدی
بهاره مكرم
ترانه مكرم
بابك صحرايي
مجيد ضرغامي
مهرنوش چرمچي
آهنگها دات کام
پلک
بت صورتی
مانی موزیک
بچه محل
بامداد بامداد
افشين سياهپوش
حامی
کیوان جهانشاهی
بهرنگ قدرتی
بم آهنگ
المیرا آقازاده
Beethovenmc
Beethovenmb
.........................

حامد تاج

Evanescence Music

بابک ریاحی پور

ماني رهنما

حامی

حمید خندان

شاهكار بينش پژوه

کاوه یغمایی

میرا

راز شب

پویا نیکپور

آریو حبیبی

بهزاد میرخانی

پیمان نیکسار

کامیل یغمایی

حامد مقدم

فرمان فتحعليان

ایلیا منفرد

O-hum

نشر هرمس

آوای باربد

Beethoven MC

دارینوش

Kavir Band

هفت سنگ



بنیامین بهادری

احمد احمدی

ترانه شرقی

گروه آریان

Logo Papionz

کیوان جهانشاهی

حامی

بم آهنگ

فريدون فروغى

داریوش تقی پور

هنر و موسیقی

هادی پاکزاد

........................................
:: Stats ::

Copyright© : 2004 - 2008 Iranian Music Stars
Design : Hamed Taj
Powered By : www.persianblog.ir
www.music-stars.persianblog.ir